PODCAST · WYSOKIE WIBRACJE

PAMIĘĆ - Twoje najważniejsze wsparcie

Praca ze wspomnieniami i pamięć jako wsparcie: okładka odcinka #99 podcastu Wysokie Wibracje

Praca ze wspomnieniami to sposób, by pamięć stała się dla Ciebie oparciem, a nie źródłem ciągłego bólu. Z tego wpisu i odcinka #99 dowiesz się, jak korzystać z pamięci, by wyjść z ciemnych myśli i zmienić swój stan, oraz jak łagodnie wracać do wspomnień o kimś, kto odszedł.

Jak wykorzystać pamięć do zmiany swoich wibracji i wyjścia z mroku umysłu? Jak wejść we wspomnienia o kimś, kto odszedł, aby one już nie raniły i nie smuciły?
Posłuchaj dzisiejszego odcinka i PRZYPOMNIJ sobie, jak ważna jest Twoja PAMIĘĆ.
H.

***

SŁUCHAJ W SoundCloud LUB POBIERZ NA KOMPUTER

AUDIO · SOUNDCLOUD

Posłuchaj odcinka

WYSOKIE WIBRACJE

·

PAMIĘĆ – Twoje najważniejsze wsparcie | WYSOKIE WIBRACJE #99

***

OBSERWUJ NAS I SŁUCHAJ W APLIKACJI SPOTIFY

LUB APPLE PODCAST/ GOOGLE PODCAST – wyszukując nazwę WYSOKIE WIBRACJE

***

ODTWARZAJ PRZEZ YouTube

WIDEO · YOUTUBE

Obejrzyj odcinek

WEŹ UDZIAŁ W WARSZTACIE
ALCHEMIA PRZEKONAŃ

ALCHEMIA PRZEKONAŃ - szkolenie do pracy własnej STANDARD


WEŹ UDZIAŁ W WARSZTACIE
ALCHEMIA PRZEKONAŃ

ALCHEMIA PRZEKONAŃ - szkolenie do pracy własnej STANDARD


Praca ze wspomnieniami: o czym jest ten odcinek

Odcinek #99 jest krótki w opisie, ale dotyka bardzo ważnej sprawy. Honia stawia dwa pytania. Pierwsze: jak wykorzystać pamięć do zmiany swoich wibracji i wyjścia z mroku umysłu? Drugie: jak wchodzić we wspomnienia o kimś, kto odszedł, aby już nie raniły i nie smuciły tak jak na początku? Na oba pytania odpowiada w nagraniu.

Tytuł odcinka nazywa pamięć Twoim najważniejszym wsparciem. To ciekawa perspektywa, bo zwykle myślimy o pamięci jak o magazynie przeszłości, często bolesnej. Tymczasem praca ze wspomnieniami może działać w obie strony. Te same mechanizmy, które przywołują smutek, mogą przywoływać spokój, siłę i poczucie bliskości, jeśli nauczysz się z nich świadomie korzystać.

Praca ze wspomnieniami: myśl z wpisu podcastu Wysokie Wibracje

Honia zachęca, by przypomnieć sobie, jak ważna jest Twoja pamięć. Ta zachęta ma podwójny sens. Chodzi o to, żeby docenić pamięć jako zasób, i o to, żeby rzeczywiście sięgać do niej wtedy, gdy umysł zaczyna krążyć wokół czarnych scenariuszy.

Pamięć jako zasób: jak to działa na co dzień

Kiedy wspominasz moment, w którym czułaś się bezpieczna, kochana albo dumna z siebie, ciało często reaguje tak, jakby to działo się teraz. Oddech się pogłębia, ramiona opadają. Praca ze wspomnieniami wykorzystuje tę zdolność. Zamiast pozwalać, by umysł sam wybierał, co wyciągnąć z przeszłości, możesz świadomie sięgać po obrazy, które Cię wzmacniają.

Trudne wspomnienia nadal będą częścią Twojej historii. Obok nich możesz jednak zbudować drugą półkę: z momentami siły, radości i bliskości. Gdy przychodzi gorszy dzień, masz wtedy po co sięgnąć. To prosta, codzienna higiena umysłu, którą możesz praktykować w kilka minut, w autobusie, w kolejce albo przed snem.

Ćwiczenie: Twoja kolekcja wspierających wspomnień

To ćwiczenie możesz zrobić jednorazowo, a potem wracać do niego i dopisywać kolejne obrazy. Przygotuj zeszyt albo notatkę w telefonie i znajdź kwadrans, w którym nikt Ci nie przerwie. Nie szukaj wielkich wydarzeń. Często najlepiej działają drobne sceny: zapach kawy u babci, ciepły wieczór na balkonie, rozmowa, po której poczułaś się zrozumiana.

  1. Zapisz trzy chwile z życia, w których czułaś spokój lub radość. Opisz miejsce, porę dnia i to, co czułaś w ciele.
  2. Przy każdej chwili dopisz jedno słowo, które ją streszcza, na przykład „lekkość” albo „ciepło”.
  3. Gdy pojawi się trudny nastrój, wybierz jedno wspomnienie i przez minutę przywołuj je ze szczegółami.
  4. Zauważ, co zmienia się w oddechu i w myślach. Zapisz to krótko.
Praca ze wspomnieniami: Ćwiczenie: Twoja kolekcja wspierających wspomnień

Regularna praca ze wspomnieniami w ten sposób pomaga szybciej wracać do równowagi. Z czasem samo słowo z listy wystarczy, by przywołać dobry stan. Możesz też zapisać je na karteczce i nosić przy sobie, żeby w trudniejszej chwili mieć pod ręką przypomnienie, że w Twojej historii jest dużo więcej niż to, co boli dzisiaj.

Wspomnienia o kimś, kto odszedł

Pamięć o bliskiej osobie, która odeszła, może długo boleć. Każdy przeżywa stratę na swój sposób i we własnym tempie. Praca ze wspomnieniami w żałobie nie polega na zapominaniu ani na przyspieszaniu tego procesu. Chodzi raczej o to, by z czasem obok smutku znalazło się miejsce na wdzięczność za wspólne chwile.

Pomóc może łagodne wracanie do konkretnych, dobrych scen: wspólnego posiłku, rozmowy, śmiechu. Niektórym osobom pomaga napisanie listu do tej osoby albo opowiedzenie o niej komuś bliskiemu. W odcinku Honia mówi o tym, jak wchodzić we wspomnienia, by przestały ranić. Jeśli strata jest świeża lub przytłaczająca, nie zostawaj z nią sama. W sprawach zdrowia skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą.

Praca ze wspomnieniami: najczęstsze pytania

Praca ze wspomnieniami: najczęstsze pytania

Czy praca ze wspomnieniami to rozpamiętywanie przeszłości?

Rozpamiętywanie to krążenie wokół tego samego bólu bez wyjścia. Praca ze wspomnieniami jest świadoma: sama wybierasz, do czego wracasz i po co. Możesz sięgać po dobre chwile, by się wzmocnić, albo łagodnie przyglądać się trudnym, by je zrozumieć. Różnica polega na tym, czy pamięć prowadzi Ciebie, czy Ty prowadzisz pamięć.

Co zrobić, gdy dobre wspomnienia też bolą?

Tak bywa, zwłaszcza po stracie albo rozstaniu. Dobre wspomnienie przypomina wtedy, czego już nie ma. Daj sobie czas i zacznij od krótkich chwil. Możesz też wybierać wspomnienia, które nie dotyczą tej osoby, a dają Ci poczucie siły, na przykład chwilę, gdy poradziłaś sobie z czymś trudnym. Z czasem ból zwykle łagodnieje.

Jak często wracać do takich ćwiczeń?

Wystarczy kilka minut dziennie albo sięganie po wspomnienia wtedy, gdy czujesz, że umysł wciąga Cię w ciemne myśli. Regularność jest ważniejsza niż długość. Krótka, codzienna praktyka szybciej buduje nawyk niż jedna długa sesja raz w miesiącu. Obserwuj, co Ci służy, i dopasuj rytm do siebie.

Włącz odcinek #99 w odtwarzaczu powyżej i przypomnij sobie, jak ważna jest Twoja pamięć. Jeśli przechodzisz przez stratę, zajrzyj też do wpisów o uzdrowieniu po stracie i o sztuce żegnania. O tym, jak psychologia opisuje pamięć autobiograficzną, przeczytasz w Wikipedii.

Zostaw komentarz

Podziel się swoją refleksją po tym odcinku.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *