Nie zasługuję na szczęście: ta myśl rzadko pada na głos, a potrafi latami kierować wyborami. Z tego wpisu i nagrania Sylwii dowiesz się, skąd bierze się poczucie winy za własne szczęście, jak wiąże się z rodzinnymi wzorcami i od czego zacząć, żeby stać się pierwszą osobą we własnym życiu.
Spis treści
Mój pierwszy oficjalny wgląd intuicyjny, którym chcę się z Tobą podzielić.
Kilka dni temu przyszło do mnie w postaci bardzo mocnego tąpnięcia to przesłanie, które dotyczy uzdrowienia relacji ze sobą i odpuszczenia ostatnich istniejących więzów, które nie pozwalają na całkowite zaufanie sobie i pozwolenie sobie na bycie ważną i pierwszą w swoim życiu.
To niesamowite jak głęboko czasem pewne rzeczy, programy czy emocje się ukrywają.
Przy okazji tej pracy uwolniłam z siebie parę wspomnień, które miały bardzo duże konsekwencje w moim życiu i które czasem powodowały, że nie dawałam sobie prawa do uznania moich potrzeb i uczuć, bo coś lub ktoś było zawsze ważniejsze. Dla mnie było to też uzdrowienie pewnego programu rodowego od strony żeńskiej.
cudownych wglądów dla Ciebie,
Sylwia
WIDEO · YOUTUBE
Obejrzyj odcinek
Nie zasługuję na szczęście: najważniejsze myśli z tego wpisu
Sylwia nazywa to nagranie swoim pierwszym oficjalnym wglądem intuicyjnym. Przesłanie przyszło do niej jako mocne tąpnięcie i dotyczy uzdrowienia relacji ze sobą. Chodzi o puszczenie ostatnich więzów, które nie pozwalają w pełni sobie zaufać i uznać siebie za ważną oraz pierwszą we własnym życiu.
Sylwia przyznaje, że zaskoczyło ją, jak głęboko potrafią ukrywać się pewne programy i emocje. Podczas tej pracy uwolniła wspomnienia, które miały duże konsekwencje w jej życiu. Przez nie nie dawała sobie prawa do uznania własnych potrzeb i uczuć, bo zawsze coś albo ktoś było ważniejsze. Dla niej było to także uzdrowienie programu rodowego przekazywanego w żeńskiej linii rodziny. Właśnie tak często rodzi się przekonanie: nie zasługuję na szczęście.

Jak rozpoznać myśl „nie zasługuję na szczęście”
To przekonanie rzadko brzmi wprost. Częściej ukrywa się w codziennych zachowaniach:
- Gdy dzieje się coś dobrego, czekasz, aż zaraz coś się zepsuje.
- Twoje potrzeby zawsze lądują na końcu listy.
- Trudno Ci przyjąć prezent, komplement albo pomoc.
- Po chwili radości pojawia się wina wobec tych, którym jest gorzej.
- Masz poczucie, że na odpoczynek trzeba najpierw ciężko zapracować.

Jeśli rozpoznajesz u siebie kilka z tych sygnałów, w Twoim wnętrzu może działać zdanie „nie zasługuję na szczęście”. Dobra wiadomość jest taka, że przekonanie, którego się nauczyłaś, możesz też zmienić.
Jak stać się ważną dla siebie: 5 kroków
Te kroki pomagają łagodnie rozluźnić stare więzy i zrobić miejsce na nowe przekonanie:
- Wypisz swoje potrzeby. Zanotuj pięć rzeczy, których potrzebujesz, nawet jeśli wydają się drobne.
- Sprawdź, czyj to głos. Zastanów się, kto w Twojej rodzinie stawiał siebie na końcu. Czy powtarzasz jej historię?
- Uszanuj, co dostałaś. Podziękuj w myślach kobietom z rodu za ich siłę i powiedz, że możesz żyć inaczej.
- Wybierz jedną potrzebę. Zaspokój ją w tym tygodniu bez tłumaczenia się przed nikim.
- Zapisz nowe zdanie. Zamiast „nie zasługuję na szczęście” napisz: mam prawo do swoich potrzeb i radości.
Zmiana takiego przekonania to proces. Stara myśl będzie wracać, zwłaszcza w chwilach zmęczenia lub stresu. Za każdym razem, gdy ją zauważysz i wybierzesz nowe zdanie, wzmacniasz zaufanie do siebie.
Pomocne bywa też przyjrzenie się historii babć i prababć. Wiele z nich żyło w czasach wojny, biedy albo ciężkiej pracy, w których własne pragnienia trzeba było odłożyć. Ich postawa była wtedy sposobem na przetrwanie. Ty żyjesz w innych warunkach i możesz z szacunkiem zostawić ten ciężar przeszłości. Nie umniejszasz w ten sposób ich wysiłku, tylko pozwalasz, by przyniósł owoce w Twoim życiu.

Nie zasługuję na szczęście: najczęstsze pytania
Skąd bierze się myśl „nie zasługuję na szczęście”?
Najczęściej z dzieciństwa i rodzinnych wzorców. Jeśli widziałaś, że kobiety w Twojej rodzinie stawiały innych na pierwszym miejscu, mogłaś przejąć to jako normę. Wpływ mają też doświadczenia, w których Twoje potrzeby były pomijane. Przekonanie nie mówi więc prawdy o Tobie, tylko o tym, czego się nauczyłaś.
Czy dbanie o swoje potrzeby to egoizm?
Egoizm oznacza branie kosztem innych. Dbanie o siebie oznacza, że traktujesz swoje potrzeby równie poważnie jak potrzeby bliskich. Kobieta, która jest ważna dla siebie, ma więcej cierpliwości i energii do dzielenia się. Zaniedbywanie siebie prowadzi do zmęczenia i żalu, które ranią także relacje.
Co robić, gdy poczucie winy jest bardzo silne?
Zacznij od małych kroków i życzliwości wobec siebie. Rozmawiaj o tym z osobami, które Cię wspierają. Jeśli wina odbiera Ci radość na co dzień, wpływa na sen albo apetyt, poszukaj pomocy psychologa. W sprawach zdrowia skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą.
Nagranie Sylwii znajdziesz powyżej. Jeśli myśl „nie zasługuję na szczęście” jest Ci znajoma, obejrzyj je w spokojnej chwili i zapisz, jakie wspomnienia lub obrazy pojawiły się w trakcie. To cenny materiał do dalszej pracy. Warto też przeczytać więcej o tym, czym jest poczucie winy i jak działa lojalność rodowa. Psychologiczne ujęcie tematu znajdziesz w haśle poczucie winy w Wikipedii.
Zostaw komentarz
Podziel się swoją refleksją po tym odcinku.