BLOG · WYSOKIE WIBRACJE

ZOSTAW TO, CO CUDZE

Cudze emocje: wpis o tym, jak zostawić to, co nie Twoje, Wysokie Wibracje

Cudze emocje potrafią przylgnąć do Ciebie na cały dzień, choć wcale nie zaczęły się w Tobie. Z tego wpisu dowiesz się, dlaczego złość, umniejszanie i ciągłe szukanie szczęścia u innych mówią więcej o nadawcy niż o Tobie oraz jak spokojnie zostawić to, co cudze.

Cudze emocje, zwłaszcza te negatywne, które najczęściej dotyczą człowieka, który je wysyła – zostaw je.

Cudzy gniew i złość – zostaw, bo te skierowane są dla samego wysyłającego. A wypływają z niezrozumienia tego, że życie nie jest tylko materią i nie o materię w życiu chodzi.

Najczęściej złoszczą się ci, którzy myślą, że mają coś pod kontrolą. A kiedy to poczucie tracą, przechodząc lekcję pokory, czują się zagubieni. Wyrzucają więc wewnętrzny lęk i frustrację na innych, licząc na to, że ktoś się przestraszy tej złości.

Cudzy brak poczucia własnej wartości – zostaw. Kiedy ktoś stara się Ci UDOWODNIĆ, jak Ty niewiele znaczysz. Jak niby mało zrobiłaś lub robisz. Jak nic nie umiesz i w ogóle nie wiadomo dlaczego jeszcze egzystujesz…

Człowieka, który próbuje umniejszyć innym, bo sam czuje się wewnętrznie mały, warto życzyć mu dobrze i szybkiego powrotu do siebie.

Cudzy brak miłości do siebie, który skutkuje wiecznym poszukiwaniem szczęścia. Ten ktoś szuka w kolejnych związkach, ludziach, rzeczach, gadżetach, adrenalinie, zajmowaniu się wszystkim, tylko nie sobą.
To jest ucieczka i życie tej osoby. Zostaw. Nie musisz tego brać na siebie, ani do siebie.

Zostaw to, co cudze i doceń to, co swoje.

Poczuj swoją wewnętrzna moc i po prostu w niej się rozgość.

Sylwia

Cudze emocje: najważniejsze myśli z tego wpisu

Sylwia zaczyna od jasnej zasady: cudze emocje, zwłaszcza te trudne, najczęściej dotyczą osoby, która je wysyła. Gniew i złość wypływają z niezrozumienia, że życie nie sprowadza się do materii. Najczęściej złoszczą się ci, którzy myśleli, że mają wszystko pod kontrolą. Gdy to poczucie znika, wyrzucają lęk i frustrację na innych, licząc, że ktoś się przestraszy.

Drugi przykład to cudzy brak poczucia własnej wartości. Ktoś próbuje Ci udowodnić, jak niewiele znaczysz i jak mało robisz, bo sam czuje się w środku mały. Trzeci to brak miłości do siebie, który popycha do wiecznego szukania szczęścia w kolejnych związkach, rzeczach czy adrenalinie. We wszystkich trzech przypadkach rada brzmi tak samo: zostaw. Nie musisz brać tego na siebie ani do siebie. Zamiast tego doceń to, co Twoje, i rozgość się we własnej wewnętrznej mocy.

Cudze emocje: myśl z bloga Wysokie Wibracje

Jak odróżnić cudze emocje od swoich

Kilka pytań, które pomagają rozpoznać, czy to, co czujesz, naprawdę zaczęło się w Tobie:

  • Czy ten nastrój pojawił się nagle, tuż po rozmowie z konkretną osobą?
  • Czy przed tym spotkaniem czułaś się spokojnie i nic Cię nie martwiło?
  • Czy w Twoim życiu jest realny powód tej złości lub smutku?
  • Czy uczucie słabnie, gdy odejdziesz od tej osoby na kilka godzin?
  • Czy łapiesz się na tym, że bronisz się przed zarzutami, które nie są prawdą?
Cudze emocje: Jak odróżnić cudze emocje od swoich

Jeśli większość odpowiedzi wskazuje na kogoś innego, to dobra wskazówka, że dźwigasz cudze emocje. Samo nazwanie tego daje dużą ulgę, bo przestajesz szukać winy w sobie.

Pomocny bywa też prosty dziennik. Przez tydzień zapisuj wieczorem, z kim rozmawiałaś i jak się potem czułaś. Szybko zobaczysz, przy których osobach Twój nastrój spada, a przy których odzyskujesz lekkość. Ta wiedza pozwala świadomie planować trudniejsze spotkania i odpoczynek po nich.

Zostaw cudze emocje: ćwiczenie w 5 krokach

To proste ćwiczenie możesz zrobić po trudnej rozmowie, w pracy albo w domu. Zajmie Ci około pięciu minut:

  1. Zatrzymaj się i oddychaj. Weź pięć wolnych oddechów, wydłużając wydech.
  2. Nazwij, co czujesz. Powiedz w myślach: czuję złość, czuję wstyd, czuję się mała.
  3. Zapytaj, czyje to jest. Sprawdź, czy to uczucie należy do Ciebie, czy przyszło z zewnątrz.
  4. Oddaj z życzliwością. Powiedz w myślach: to Twoje, oddaję Ci to i życzę Ci dobrze.
  5. Wróć do siebie. Połóż dłoń na sercu i przypomnij sobie jedną rzecz, którą w sobie cenisz.

Cudze emocje tracą nad Tobą władzę, kiedy przestajesz je karmić rozmyślaniem i tłumaczeniem się. Nie musisz udowadniać swojej wartości komuś, kto sam jej w sobie szuka. Wystarczy, że Ty ją widzisz.

Warto pamiętać, że zostawienie czegoś nie oznacza obojętności. Możesz współczuć osobie, która cierpi, i jednocześnie nie przejmować jej ciężaru. Sylwia pisze, że człowiekowi, który próbuje umniejszać innym, warto życzyć dobrze i szybkiego powrotu do siebie. To postawa, która chroni Twoją energię i nie zamyka serca.

Cudze emocje: najczęstsze pytania

Cudze emocje: najczęstsze pytania

Dlaczego tak łatwo przejmuję cudze emocje?

Osoby wrażliwe i empatyczne szybko wyczuwają nastroje innych. Jeśli w dzieciństwie musiałaś pilnować humoru dorosłych, by czuć się bezpiecznie, ten nawyk zostaje na długo. Dobra wiadomość jest taka, że można go zmienić. Pomaga regularne sprawdzanie, co czujesz Ty, zanim zaczniesz reagować na innych.

Czy zostawienie cudzych emocji oznacza brak empatii?

Empatia to zdolność rozumienia, co czuje druga osoba. Nie wymaga, żebyś przeżywała to samo w swoim ciele. Możesz wysłuchać, okazać zrozumienie i zaproponować wsparcie, a potem wrócić do własnego spokoju. Cudze emocje zostawione z życzliwością to wyraz szacunku dla Ciebie i dla drugiej osoby.

Co robić, gdy ktoś bliski regularnie wyładowuje na mnie złość?

Nazwij to wprost w spokojnym momencie i powiedz, czego potrzebujesz. Postaw granicę: na przykład wychodzisz z pokoju, gdy rozmowa zamienia się w krzyk. Jeśli sytuacja się powtarza albo czujesz się zagrożona, poszukaj wsparcia z zewnątrz. W sprawach zdrowia skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą.

Cudze emocje będą się pojawiać, bo żyjemy wśród ludzi. Ty decydujesz, ile z nich zabierasz ze sobą do domu. Jeśli chcesz lepiej chronić swoją energię, przeczytaj o stawianiu granic oraz o energetycznym BHP na co dzień. Czym jest współodczuwanie z perspektywy psychologii, wyjaśnia hasło empatia w Wikipedii.

Zostaw komentarz

Podziel się swoją refleksją po tym odcinku.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *