Ciągły pośpiech tak mocno wpisał się w codzienność, że często nie zauważasz go, dopóki coś się nie posypie. W tym wpisie przeczytasz, o czym rozmawiamy w odcinku #143, po czym rozpoznać, że pośpiech przejął stery, oraz poznasz pięć małych kroków, które pomagają zwolnić bez rewolucji w kalendarzu.
Spis treści
Pośpiech silnie wpisany jest w nasze codzienne życie. Spieszymy się w pracy, w domu i jeśli nie przyjrzymy się bliżej i nie wyhamujemy, nie będzie miał on końca.
Jaka jest jednak jego przyczyna i dlaczego mówi się: „Gdy się człowiek spieszy, to się cień cieszy?”
Na to pytanie odpowiemy w 143 odcinku podcastu Wysokie Wibracje, dlatego zapraszamy Cię do jego przesłuchania. W tym materiale dowiesz się, skąd bierze się Twój pośpiech lub u Twoich bliskich, mimo że nic Was nie goni. Poznasz nasze wnioski z wnikliwej obserwacji nas samych oraz otoczenia. Opowiemy też, dzieląc się przykładami z naszego życia, jak proste pytanie, zadane w odpowiednim momencie może zapoczątkować większy proces wewnętrzny.
Ponadto zadamy także kilka pytań Tobie, dzięki którym będziesz miał/a możliwość rozpracować i rozbroić mechanizm pośpiechu w sobie.
Życzymy Ci mnóstwa „aha” momentów, które pomogą Ci wejść na tory większej uważności – podziel się nimi w komentarzu!
Ściskamy,
Honorata i Sylwia
***
SŁUCHAJ W SoundCloud LUB POBIERZ NA KOMPUTER
AUDIO · SOUNDCLOUD
Posłuchaj odcinka
·
Gdzie się człowiek spieszy, tam się cień cieszy | WYSOKIE WIBRACJE #143
***
OBSERWUJ NAS I SŁUCHAJ W APLIKACJI SPOTIFY
LUB APPLE PODCAST/ GOOGLE PODCAST – wyszukując nazwę WYSOKIE WIBRACJE
***
ODTWARZAJ PRZEZ YouTube
WIDEO · YOUTUBE
Obejrzyj odcinek

Ciągły pośpiech: o czym jest ten odcinek
Spieszymy się w pracy, w domu, w rozmowach, a nawet na urlopie. Jeśli nie przyjrzymy się temu bliżej i nie wyhamujemy, pośpiech nie będzie miał końca. Odcinek #143 zaczyna się od pytania o jego przyczynę i o znane powiedzenie, które w naszej wersji brzmi: „gdy się człowiek spieszy, to się cień cieszy”.
Honorata i Sylwia opowiadają, skąd bierze się Twój pośpiech albo pośpiech Twoich bliskich, mimo że często nic Was nie goni. Dzielą się wnioskami z uważnej obserwacji siebie i otoczenia. Pokazują też na przykładach z własnego życia, jak jedno proste pytanie, zadane w odpowiednim momencie, może zapoczątkować większy proces wewnętrzny.

W nagraniu padają również pytania skierowane do Ciebie. Dzięki nim możesz rozpracować i rozbroić mechanizm pośpiechu w sobie, zamiast tylko z nim walczyć. Ciągły pośpiech okazuje się wtedy nie wrogiem, lecz sygnałem, który mówi coś ważnego o Twoich potrzebach i lękach.
Prowadzące życzą Ci wielu „aha” momentów, które pomogą wejść na tory większej uważności. Jeśli takie się pojawią, podziel się nimi w komentarzu.
Sygnały, że pośpiech przejął stery
Ciągły pośpiech bywa tak znajomy, że wydaje się normalny. Sprawdź, czy rozpoznajesz u siebie któreś z tych zachowań:
- jesz w biegu albo przy komputerze, nie czując smaku,
- kończysz za innych zdania, bo „wiesz, co chcą powiedzieć”,
- czujesz napięcie, gdy musisz na coś czekać,
- gubisz klucze, telefon, ważne dokumenty,
- nawet w wolny dzień planujesz tak dużo, że nie masz chwili oddechu,
- trudno Ci powiedzieć, co dziś czułaś.

Jeśli kilka punktów brzmi znajomo, nie oceniaj siebie. Pośpiech często jest strategią, która kiedyś pomagała: dawała poczucie kontroli, ważności albo chroniła przed trudnymi emocjami. Dziś możesz sprawdzić, czy nadal jej potrzebujesz.
Przyjrzyj się też temu, kiedy pośpiech nasila się najbardziej. U jednych osób pojawia się rano, przy wychodzeniu z domu, u innych wieczorem, gdy próbują nadrobić zaległości. Zapisuj przez kilka dni te momenty. Gdy zobaczysz, w jakich sytuacjach ciągły pośpiech wraca, łatwiej zaplanujesz w nich przerwę albo poprosisz o pomoc.
Jak zwolnić: 5 małych kroków
Nie musisz od razu zmieniać całego życia. Spróbuj kilku drobnych praktyk:
- Zadaj sobie pytanie. Gdy czujesz, że przyspieszasz, zapytaj: dokąd tak naprawdę się spieszę i co się stanie, jeśli dotrę minutę później?
- Dodaj bufory. Planuj między spotkaniami kilka minut przerwy, choćby na trzy oddechy.
- Rób jedną rzecz naraz. Gdy pijesz herbatę, po prostu pij herbatę.
- Zwolnij ciało. Celowo idź wolniej przez kilka minut dziennie i obserwuj, co dzieje się z myślami.
- Kończ dzień ciszą. Pięć minut bez ekranu przed snem pozwala układowi nerwowemu się wyciszyć.
Ciągły pośpiech zwykle wiąże się z napięciem w ciele i podwyższonym poziomem stresu. Jeśli czujesz przewlekłe zmęczenie, kołatanie serca albo problemy ze snem, w sprawach zdrowia skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą.

Ciągły pośpiech: najczęstsze pytania
Skąd bierze się ciągły pośpiech?
Przyczyn bywa wiele: nadmiar obowiązków, przekonanie, że wartość mierzy się produktywnością, lęk przed nudą lub przed spotkaniem z własnymi emocjami. Często też przejmujemy tempo od bliskich i otoczenia. Ciągły pośpiech potrafi być nawykiem, który trwa nawet wtedy, gdy obiektywnie nic Cię nie goni.
Czy pośpiech wpływa na samopoczucie?
Tak. Życie w nieustannym biegu utrzymuje ciało w stanie gotowości, co z czasem może prowadzić do zmęczenia, rozdrażnienia i spadku koncentracji. Trudniej wtedy usłyszeć intuicję i podejmować przemyślane decyzje. Właśnie dlatego w odcinku mówimy o pośpiechu w kontekście Twoich wibracji i jakości życia.
Jak zwolnić, gdy obowiązków jest naprawdę dużo?
Zacznij od priorytetów: wybierz trzy najważniejsze zadania na dzień i pozwól, by reszta mogła poczekać. Deleguj, co się da, i ucz się mówić „nie” nowym zobowiązaniom. Zwolnienie nie zawsze oznacza mniej pracy. Często oznacza pracę bardziej świadomą, w której jest miejsce na oddech i krótkie przerwy.
Posłuchaj odcinka #143
Nagranie znajdziesz w odtwarzaczu wyżej we wpisie. Jeśli chcesz pracować z tematem dalej, wypróbuj ćwiczenia regulacji układu nerwowego na co dzień i posłuchaj odcinka o świadomym byciu tu i teraz. O mechanizmach napięcia przeczytasz w haśle stres.
Zostaw komentarz
Podziel się swoją refleksją po tym odcinku.