BLOG · WYSOKIE WIBRACJE

HISTORIA UMYSŁU VS. HISTORIA SERCA

Czarne scenariusze: kobieta odkłada zmartwienia i słucha głosu serca, Wysokie Wibracje

Czarne scenariusze potrafią zamienić zwykłe pismo z urzędu w wielką batalię, która toczy się tylko w Twojej głowie. Z tego wpisu dowiesz się, czym różni się historia umysłu od historii serca, dlaczego umysł podsuwa Ci wciąż te same warianty i jak w czterech krokach wybrać inną opowieść.

Znasz taką sytuację w której nie widać wyjścia?

Wszystko jakby dzieje się przeciwko Tobie i tak bardzo szybko, że już nie wiesz co mogłabyś zrobić, żeby to wszystko się skończyło?

Ja znam wiele takich sytuacji ze swojego życia. Sytuacji w których brak mi było sił, motywacji do działania czy tchu.

Takich w których bolał mnie każdy poranek i wieczór, każda cząstka ciała, a oddech zatrzymywał się gdzieś między płucami a krtanią.

To sytuacje z przeszłości, kiedy życie interpretowałam tylko poprzez umysł i za jego pomocą tworzyłam sobie historie. Dalsze historie zdarzeń. Zdarzeń, które zazwyczaj nigdy nie miały miejsca.

Snułam sobie te historie według najgorszych scenariuszy, doprowadzając siebie do skraju emocjonalnego wyczerpania, a co za tym idzie – wyczerpania ciała.

Kierował mną strach. Strach płynący z umysły.

O co bał się umysł?

O utratę świata, który znał. O utratę wizji mnie przez pryzmat ego. O utratę iluzji.

Wyobraź sobie sytuację w której nic tak naprawdę Ci nie zagraża, ale umysł podpowiada Ci, że ktoś inny na pewno chce Ci dowalić, chce Cię zniszczyć. Że musisz praktycznie walczyć o życie! To stare życie, które Ci doskwiera, ale jest jedynym jakie znasz.

A robi to poprzez interpretację, jedyną i dla niego niepodważalną, na podstawie różnych historii i obserwacji, których dokonał przez lata.

A więc Twój umysł podsuwa Ci tylko takie scenariusze i historie, które zna. Odcina Cię od tych, których nigdy nie poznał. A już na pewno od tych, które są dalekie od logicznego toku rozumowania. Od tych pełnych nowych możliwości i magii.

I zaczyna się jazda bez trzymanki.

Dostajesz np. pismo z urzędu o zaleganiu z podatkiem, a w Twojej głowie już masz całą historię batalii z Urzędem Skarbowym. Bo kiedy słuchasz historii umysłu, nie przyjdzie Ci do głowy, że można spokojnie pójść i całą sprawę wytłumaczyć, bo w urzędzie pracują zwykli ludzie, wykonujący swoją pracę.

Nastawiasz się więc bojowo i co sobie kreujesz?

Idziesz do urzędu, Twoje nastawienie bije od Ciebie na kilka kilometrów. Normalnie bez kija nie podchodź. Z miną jak po nocnym maratonie pukasz do pokoju mówiąc nieuprzejme dzień dobry i… spełniasz swój wcześniejszy scenariusz.

Historie umysły jeszcze nigdy nie pomogły mi zmienić tego, co w moim życiu mi się nie podobało.

A Tobie?

Historie umysłu są ograniczającym patrzeniem na świat przez pryzmat wariantów już nam znanych.

Jak masz zmienić swoje życie, jeśli z uporem dążysz do tych samych rezultatów. Tych dobrze Ci znanych z obserwacji rodziny, filmów czy znajomych.

Żeby wykreować sobie inną rzeczywistość, potrzebujesz zacząć słuchać innej historii. Historii istoty, płynącej z serca. Bo co, jeśli wszystko dzieje się dla Twojego wyższego dobra, tylko na razie potrzebujesz przejść czas największych burz?

Co jeśli zamiast reagować z umysłu zatrzymasz się na chwilę i poszukasz w sobie tego cichego głosu szepczącego, że jest inne rozwiązanie.

Pamiętam jak ciężko jest uwierzyć, że jest inne rozwiązanie, tkwiąc po same uszy w gównie i czując ten wszechogarniający smród.

Pytasz się siebie wtedy:

Naprawdę? Ale jakie?

Chcemy wiedzieć już. Natychmiast. Chcemy zmienić to co bolesne i niewygodne w pięć sekund. A jeśli nie, to obrażamy się jak 4 latka i spadamy na znane sobie podwórko.

A potem dziwimy się, że nie doczekałyśmy pana z watą cukrową…

Historia istoty, to ta która nawet, jeśli na początku nie widać światełka w tunelu, wierzy, że dojedziesz bezpiecznie do jakiegoś cudownego miejsca. Nie musi wiedzieć do jakiego miejsca i jakim cudem dojedzie, skoro połowa mostu przez rzekę jest rozwalona.

W tej historii wskakujesz i jedziesz z wiarą w magię. Magię życia i tego, że przyszłaś tutaj po to, by cieszyć się z życia i tworzyć je w pełni miłości do siebie. Słuchając głosu istoty. Głosu intuicji.

Tylko tak możesz żyć realizując siebie i główny cel życia tu na Ziemi – zwiększania swojej i zbiorowej świadomości.  Tylko tak bez strachu możesz stworzyć życie pełne obfitości.

Sylwia

Czarne scenariusze: najważniejsze myśli z tego wpisu

Sylwia opisuje sytuacje, w których nie widać wyjścia. Brakowało jej sił, motywacji i oddechu, a każdy poranek bolał. Z perspektywy czasu widzi, że interpretowała wtedy życie wyłącznie przez umysł. Tworzyła historie o zdarzeniach, które zwykle nigdy się nie wydarzyły, według najgorszych scenariuszy. Prowadziło ją to do emocjonalnego i fizycznego wyczerpania.

Umysł bał się utraty znanego świata, obrazu siebie i iluzji. Podsuwa więc tylko te warianty, które zna, i odcina Cię od nowych możliwości. Przykład z wpisu: pismo o zaległym podatku. W głowie od razu rozgrywa się batalia z urzędem, idziesz tam nastawiona bojowo i spełniasz swój scenariusz. Historia serca jest inna: nawet gdy nie widać światła w tunelu, ufa, że dojedziesz w dobre miejsce. To głos intuicji, który pozwala tworzyć życie bez strachu.

Czarne scenariusze: myśl z bloga Wysokie Wibracje

Dlaczego umysł tworzy czarne scenariusze

Umysł działa jak ostrożny strażnik. Jego zadaniem jest chronić Cię przed niebezpieczeństwem, więc woli przesadzić z ostrożnością niż coś przeoczyć. Opiera się na doświadczeniach z przeszłości, obserwacjach rodziny i filmach, które widziałaś. Gdy coś przypomina dawne zagrożenie, od razu uruchamia znany film.

Psychologia nazywa takie automatyczne myślenie o najgorszym jednym ze zniekształceń poznawczych. Czarne scenariusze nie są więc dowodem na to, że coś złego się stanie. Są nawykiem myślenia, który można zauważyć i łagodnie zmieniać. Gdy lęk i napięcie utrzymują się długo, utrudniają sen lub codzienne życie, poszukaj wsparcia. W sprawach zdrowia skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą.

Czarne scenariusze: jak wybrać inną historię w 4 krokach

Następnym razem, gdy zauważysz, że Twoja głowa pisze dramat, spróbuj tej prostej sekwencji:

  1. Zatrzymaj film: powiedz sobie w myślach „to jest historia umysłu” i weź trzy spokojne oddechy.
  2. Oddziel fakty od wyobrażeń: zapisz, co wiesz na pewno, a co jest tylko przypuszczeniem.
  3. Zapytaj o inne zakończenie: wyobraź sobie, jak ta sprawa mogłaby rozwiązać się dobrze, nawet jeśli teraz w to nie wierzysz.
  4. Wybierz nastawienie: zdecyduj, z jaką energią pójdziesz na rozmowę, do urzędu albo do pracy.
Czarne scenariusze: jak wybrać inną historię w 4 krokach

Te kroki nie wymagają udawania, że problem nie istnieje. Pomagają tylko spojrzeć na niego z szerszej perspektywy. Czarne scenariusze tracą siłę, gdy przestajesz traktować je jak przepowiednię. Więcej sposobów na uporządkowanie myśli znajdziesz w odcinku o tym, jak posprzątać bałagan umysłu.

Historia serca: jak usłyszeć cichszy głos

Historia serca rzadko krzyczy. Przychodzi jako ciche poczucie, że jest inne rozwiązanie, nawet jeśli jeszcze go nie widzisz. Żeby ją usłyszeć, potrzebujesz chwili ciszy. Pomaga spacer bez telefonu, kilka minut z dłonią na sercu albo zapisanie pytania i odczekanie na odpowiedź.

Sylwia przyznaje, że trudno w to uwierzyć, gdy wszystko wokół się sypie. Chcemy zmian natychmiast, a gdy nie przychodzą, wracamy na znane podwórko. Historia serca wymaga cierpliwości i zaufania do drogi. O tym, jak odczytywać ten głos, opowiadamy w odcinku intuicja: jak odczytywać jej głos.

Czarne scenariusze: najczęstsze pytania

Czarne scenariusze: najczęstsze pytania

Jak przestać myśleć o najgorszym?

Nie musisz zmuszać się do pozytywnego myślenia. Wystarczy, że zauważysz moment, w którym zaczynasz tworzyć czarne scenariusze, i nazwiesz go. Potem zadaj sobie pytanie, jakie dowody masz na swoje obawy. Często okaże się, że to tylko wyobrażenia oparte na przeszłości. Regularna praktyka uważności sprawia, że ten moment zauważasz coraz szybciej.

Czy czarne scenariusze mogą się spełnić przez moje nastawienie?

Nastawienie wpływa na zachowanie, a zachowanie na to, jak reagują inni. Przykład z urzędem dobrze to pokazuje: gdy przychodzisz nastawiona do walki, łatwiej o konflikt. Nie oznacza to, że myśli magicznie sprowadzają nieszczęścia. Oznacza, że spokojniejsze nastawienie daje Ci więcej możliwości i lepsze rozmowy z ludźmi.

Co zrobić, gdy strach jest silniejszy ode mnie?

Najpierw zadbaj o ciało: oddech, ruch, sen i rozmowę z kimś bliskim. Strach w ciele trudno przegadać głową. Gdy trochę się uspokoisz, wróć do czterech kroków z tego wpisu. Jeśli lęk towarzyszy Ci stale, nie zostawaj z nim sama i poszukaj profesjonalnego wsparcia. Pomocny może być też odcinek o podstawach radzenia sobie z programem strachu.

Historie umysłu rzadko pomagają zmienić to, co nam się nie podoba. Czarne scenariusze możesz zastąpić opowieścią, w której ufasz, że wszystko dzieje się dla Twojego dobra, nawet gdy jeszcze tego nie widzisz. Zacznij od jednej sytuacji dziś i sprawdź, jak zmieni się Twoja reakcja.

Zostaw komentarz

Podziel się swoją refleksją po tym odcinku.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *