Wina czy odpowiedzialność: to pytanie wraca za każdym razem, gdy ktoś nas zawiedzie albo zachowa się nieuczciwie. Z tego wpisu dowiesz się, czym różnią się dwa możliwe scenariusze reakcji na nieczyste intencje partnera, dlaczego szukanie winnych odbiera Ci energię i jak skupić się na swojej części.
Spis treści
To duża ignorancja do naszej własnej natury i mocy, myśleć że jesteśmy tutaj tylko po to, aby zmagać się z wyzwaniami dualnego świata. Sami jesteśmy światem i żyjemy w świecie.
Aby zrozumieć, że możemy kreować samodzielnie – mocą swojego serca, ducha i umysłu – rzeczywistość dookoła nas – musimy najpierw przebudzić się ze snu, który każe nam wierzyć, że wszystko co nas spotyka jest dziełem przypadku lub zewnętrznych okoliczności.
Z resztą, czym jest rzeczywistość, jeśli obecnie widzimy tylko malusieńki skrawek, opatrzony dodatkowo etykietą subiektywnego postrzegania z ego?
Wyobraź sobie taką sytuację.
Dwoje ludzi zaczyna współpracować nad jednym projektem. Każde z nich ma swoje osobiste cele do zrealizowania. Każde z nich wie, że jeśli nie będą współpracować, nie osiągną ani celów osobistych, ani służących projektowi ogólnie. Jedna z tych osób ma czyste intencje – to znaczy, chce wygranej i dla siebie i dla drugiej strony, i dla całego projektu – aby wypalił.
Druga osoba myśli tylko o tym, aby wygrać więcej dla siebie, nie obchodzi ją czy partner w biznesie osiągnie swoje cele.
W pierwszym scenariuszu osoba o czystych intencjach szybko orientuje się, z kim ma do czynienia po drugiej stronie i decyduje się opuścić tę współpracę jak najmniejszym kosztem energetycznym dla siebie. Bez podejmowania walki o to, co już wspólnie zostało wypracowane.
W drugim scenariuszu osoba o czystych intencjach równie szybko orientuje się, z kim ma do czynienia jednak zamiast opuścić swoje stanowisko, zaczyna walczyć z partnerem w projekcie, moralizować, nawracać. A w efekcie – tracąc jeszcze więcej energii, zaczyna walczyć o swoje imię, podejmuje nieprzemyślane ruchy, w których zatraca swoją pierwotną intencję – w efekcie tracąc przy tym siebie i budując negatywny potencjał energetyczny na przyszłość.
W pierwszym scenariuszu mowa o człowieku, który umiał wyjść poza mały skrawek tego, czego doświadczał, spoglądając z dystansu na większy zarys zależności i możliwości. Ta osoba pozwoliła sobie poczuć, jaki potencjał zbuduje sobie w miarę kolejnych decyzji, zanim podjął te odpowiednie.
W drugim scenariuszu mowa o człowieku, który nie stanął w centrum swojej wewnętrznej mocy i mądrości, tylko zamiast tego – zaślepiony dualnością, dał się w nią jeszcze bardziej wciągnąć.
Dlaczego w żadnym z tych opisów więcej nie wspomniałam o tym, który miał nieczyste intencje?
Zwróć uwagę na to, jak dualizm, który wciąga i zaślepia, każe nam jednocześnie wierzyć, że nasza odpowiedzialność nie jest tak naprawdę nasza, tylko można nią obarczyć kogoś innego. Zobacz, jak łatwo jest wydać osąd, że to ten człowiek o nieczystych intencjach zawinił w pierwszej kolejności.
Otóż, nie…
W piątym wymiarze świadomości, w którym sami wybieramy DLA SIEBIE ścieżkę życiową, nie ma winnych. Są tylko energie, które służą sobie wzajemnie do wzrostu. To wchodząc w piąty wymiar przez zagłębienie się w swoim duchu, łącząc się z polem serca – widzimy wyraźnie, że ten człowiek ze swoimi intencjami, ma własne potencjały i lekcje do przepracowania, a naszym zadaniem jest zająć się swoimi – przyjmując jego służbę w naszym doświadczeniu.
Cóż.
Mam nadzieję, że to nie jest dla Ciebie za bardzo skomplikowane. To mój wgląd z dzisiejszej medytacji. Miałam Ci go przekazać. Odnajdź w nim siebie. Bo… To Twoja odpowiedzialność, aby tworzyć życie wolne od przypadków.
Honorata
Wina czy odpowiedzialność: najważniejsze myśli z tego wpisu
Honorata pisze, że to ignorancja wobec własnej natury myśleć, że jesteśmy tu tylko po to, by zmagać się z wyzwaniami. Aby zobaczyć, że możemy kreować rzeczywistość mocą serca i umysłu, trzeba obudzić się z przekonania, że wszystko jest dziełem przypadku albo okoliczności. Widzimy tylko mały skrawek rzeczywistości, w dodatku przez filtr ego.
Wpis opisuje dwie osoby pracujące nad wspólnym projektem. Jedna ma czyste intencje i chce wygranej dla obu stron. Druga myśli tylko o sobie. W pierwszym scenariuszu osoba o czystych intencjach szybko to zauważa i spokojnie wychodzi ze współpracy, bez walki o to, co już powstało. W drugim zaczyna walczyć, moralizować i bronić imienia, tracąc energię i własną intencję. Honorata celowo nie pisze więcej o tym, kto działał nieuczciwie. Pokazuje, jak łatwo uznać go za winnego i przerzucić na niego odpowiedzialność za własne decyzje.

Wina czy odpowiedzialność: czym się różnią
Wina patrzy wstecz i szuka osoby, która zawiniła. Daje chwilową ulgę, bo sprawia, że czujemy się lepsi. Jednocześnie zatrzymuje nas w miejscu, bo dopóki winny jest ktoś inny, my nie mamy na nic wpływu. Odpowiedzialność patrzy na to, co możesz zrobić teraz. Nie pyta, kto zaczął, tylko jaki jest Twój następny krok.
To rozróżnienie zmienia sposób przeżywania konfliktów. Zamiast analizować cudze intencje, zastanawiasz się nad swoimi. Zamiast udowadniać swoją rację, wybierasz drogę, która kosztuje Cię najmniej energii. Filozoficzne ujęcie tematu znajdziesz w haśle odpowiedzialność moralna. O tym, jak branie odpowiedzialności zwiększa sprawczość, opowiadamy w odcinku weź odpowiedzialność, aby wejść w większą sprawczość.
Wina czy odpowiedzialność w trudnej współpracy: 4 kroki
Gdy w biznesie lub w relacji czujesz, że druga strona gra nieczysto, pytanie wina czy odpowiedzialność staje się bardzo praktyczne. Zatrzymaj się na chwilę. Zanim wejdziesz w walkę, zadaj sobie te pytania:
- Jaka była moja pierwotna intencja? Przypomnij sobie, po co weszłaś w tę współpracę i czy nadal jest to dla Ciebie ważne.
- Ile kosztuje mnie walka? Oszacuj, ile energii, czasu i spokoju stracisz, jeśli zaczniesz bronić swojego stanowiska.
- Jakie wyjście jest najmniej kosztowne? Zastanów się, jak możesz zakończyć sprawę uczciwie, nawet jeśli nie odzyskasz wszystkiego.
- Czego uczy mnie ta sytuacja? Zapisz, co zauważysz wcześniej przy kolejnym partnerze.

Te pytania nie oznaczają, że masz rezygnować z ochrony swoich praw. Czasem rozsądna rozmowa albo pomoc prawnika są potrzebne. Chodzi o to, by decyzję podejmować ze spokoju, a nie z potrzeby udowodnienia komuś winy. Wina czy odpowiedzialność to w gruncie rzeczy wybór między reakcją a świadomym działaniem.

Wina czy odpowiedzialność: najczęstsze pytania
Czy branie odpowiedzialności oznacza, że wszystko jest moją winą?
Nie. Odpowiedzialność nie jest obwinianiem siebie. Druga osoba odpowiada za swoje intencje i czyny, a Ty za swoje. Gdy bierzesz odpowiedzialność, patrzysz na to, na co masz wpływ: swoje decyzje, reakcje i granice. To uwalnia, bo przestajesz czekać, aż ktoś inny się zmieni. Jeśli dręczy Cię poczucie winy, posłuchaj odcinka o tym, jak uwolnić się od winy i wstydu w podświadomości.
Jak wyjść z konfliktu bez poczucia porażki?
Pomaga zmiana definicji wygranej. Wygraną może być odzyskany spokój, zachowana energia i lekcja, którą zabierasz dalej. Pierwszy scenariusz z wpisu pokazuje osobę, która spojrzała z dystansu na całą sytuację i wybrała wyjście z najmniejszym kosztem. Taka decyzja wymaga odwagi i zaufania, że na Twojej drodze pojawią się lepsze możliwości.
Co zrobić, gdy ciągle myślę o osobie, która mnie skrzywdziła?
Zauważ, że każda taka myśl trzyma Cię w tamtej historii. Spróbuj zapisać wszystko, co czujesz, a potem jedno zdanie o tym, czego ta sytuacja Cię nauczyła. Daj sobie czas na złość i smutek. Gdy emocje opadną, łatwiej zobaczysz, że ta osoba ma swoje lekcje, a Ty swoje. O tym, jak przestać zasilać rolę skrzywdzonej, mówimy w odcinku jak rola ofiary Ci służy.
Wina czy odpowiedzialność: każdego dnia możesz wybierać od nowa. Gdy skupiasz się na swojej części, odzyskujesz moc tworzenia życia wolnego od przypadków. Jeśli chcesz lepiej rozumieć intencje swoje i innych, posłuchaj odcinka o tym, jak pracować z intencjami i rozpoznawać je u innych.
Zostaw komentarz
Podziel się swoją refleksją po tym odcinku.