Emocjonalny barometr to sposób patrzenia na emocje jak na wskaźnik, który pokazuje, czy jesteś w zgodzie ze sobą, czy z tej drogi zboczyłaś. Z tego wpisu i z odcinka #83 dowiesz się, jak go odczytywać, jak ego wykorzystuje wstyd i poczucie winy oraz jak przejść przez trzy proste kroki pracy z emocją.
Spis treści
Czy Twoje emocje Cię zwodzą, czy jednak są prawdziwe? A jeśli tak, to dlaczego po zrobieniu tego, co czujesz, nadal często czujesz się źle? Czy więc należy swoim emocjom ufać?
Nagrałam dla Ciebie bardzo prostą instrukcję obsługi emocji. Gdy wsłuchasz się w dzisiejszy przekaz, pełen różnych przykładów i porównań – z pewnością będzie Ci łatwiej korzystać ze swojego osobistego, emocjonalnego barometru.
Honorata
P.S. Jeśli ten odcinek jest dla Ciebie wartościowy, podziel się nim z innymi.
A jeśli chcesz nauczyć się, jak uwalniać trudne emocje oraz osadzać w sobie te wzniosłe, sprawdź proces Alchemia Emocji.
***
SŁUCHAJ W SoundCloud LUB POBIERZ NA KOMPUTER
AUDIO · SOUNDCLOUD
Posłuchaj odcinka
·
EMOCJONALNY barometr – instrukcja obsługi
***
OBSERWUJ NAS I SŁUCHAJ W APLIKACJI SPOTIFY
LUB APPLE PODCAST/ GOOGLE PODCAST – wyszukując nazwę WYSOKIE WIBRACJE
***
ODTWARZAJ PRZEZ YouTube
WIDEO · YOUTUBE
Obejrzyj odcinek
Alchemia EMOCJI

Alchemia EMOCJI

***
Ten odcinek poświęcimy emocjom. Dziś chcę Cię zabrać w prostą podróż, w której nauczysz się korzystać ze swoich emocji, jak z barometru. Stąd też tytuł tego odcinka. No bo jak wszyscy wiemy, barometr wskazuje nam na to, czy ciśnienie jest dla nas korzystne czy nie.
Na początek warto ustanowić pewien fakt, który mówi o tym, że emocje są zawsze prawdziwe i to dla każdego z nas najlepsze źródło wiedzy o nas samych. Emocje wysokowibracyjne potwierdzają Ci, że jesteś na torach poczucia jedności i kompletności, a emocje niskowibracyjne potwierdzają Ci, że z tej ścieżki zdarzyło Ci się zboczyć.
I tak samo, jak wskaźnik paliwa w samochodzie wskazuje nam, czy zajedziemy daleko, czy nie, tak samo jest z naszymi emocjami. Gdy wskazówka przesuwa się w stronę zera, to dla nas informacja, że pora odbudować swoje zasoby. A gdy dajemy sobie czas, przestrzeń i możliwość na odbudowanie ich, wtedy wiemy, że możemy odkrywać i zdobywać kolejne wymiary.
Problem w tym, że kiedy rządzi nami ego, czyli kiedy nie jesteśmy w połączeniu z czystą świadomością, wtedy właśnie ego każe nam wierzyć, że z każdą emocją, której doświadczamy, należy coś zrobić, bez względu na to, czy emocja jest przyjemna czy nie.
Tymczasem, emocje mogą nam pięknie służyć do rozpoznawania nie tylko, czy jesteśmy na torach kompletności i jedności ze sobą i światem, ale też dzięki nim widzimy, jakie wzorce mamy zakorzenione w podświadomości, właśnie na swój temat i na temat świata.
Dam Ci taki prosty przykład, obrazujący też to, jak większośc osob obecnie pochdodzi do emocji, przez to utożsamianie się z ego, a nie z czystą świadomością. Gdy czujesz się głupio, bo zdarzyło Ci się popełnić jakąś gafę, to możesz myśleć, że to uczucie potwierdza Ci to, co myślisz o sobie. Więc bierzesz to za potwierdzenie – ok, czuję się źle, więc coś w tym jest, po raz kolejny mam potwierdzenie, że jestem jakaś – no i tu wstawiasz te różne przymiotniki którymi siebie określasz.
I to jest właśnie największy błąd korzystania z naszych emocji. Bo emocja jest informacją o tym, że w danej chwili myślisz o sobie źle. Pokazuje Ci, że zaciągasz stary wzorzec z podświadomości. Kiedyś uwierzyłaś, że coś jest z Tobą nie tak i dziś przez różne sytuacje dostajesz możliwość zauważenia tego, że ten wzorzec Ci nie służy.
Inaczej to może zobrazuję. Z emocjami to jest trochę tak, jak z informacjami od ciała. Gdy wkładasz rękę do ognia lub pod gorącą wodę, to ciało Cię informuje o tym, że robisz mu krzywdę przez ból, który czujesz. Wiesz wtedy, aby wycofać rękę.
Tak samo jest z emocjami. Gdy jesteś w niskowibracyjnej emocji, informuje Cię ona o tym, że robisz sobie krzywdę, chociażby na poziomie biologicznym i chemicznym, przez reakcje które zachodzą w ciele i nie są widoczne na pierwszy rzut oka. Ale także na poziomie mentalnym i wewnętrznym, bo dokładnie wtedy otrzymujesz informację o tym, że okradasz się ze swojego potencjału i wewnętrznej mocy.
Ale, wspomniałam wcześniej o ego, więc może wyjaśnię też, jak ego korzysta z emocji.
Zadaniem aktywności umysłu zwanej ego jest, aby zapewnić nam przetrwanie jak najwyżej w hierarchii społecznej. W związku z tym ego co chwilę utożsamia się z nowymi historiami i szuka możliwości dopisania do swojego statusu nowej roli, bo daje mu to przekonanie, że coś znaczy.
Ego porusza się w sferze niskowibracyjnych emocji a jego ulubionymi emocjami do tego, aby skraść Twoją uwagę i moc, kierując Cię poza tory poczucia kompletności i jedności są emocje wstydu i poczucia winy.
Gdy więc osiągasz sukces, ta aktywność umysłu aktywuje wstyd i poczucie winy, bo jak śmiesz mieć lepiej niż Twoja rodzina. Gdy jednak nie realizujesz swoich pasji i nie korzystasz z potencjału – co robi ego. No oczywiście korzysta ze wstydu i poczucia winy, każąc Ci wierzyć, że jesteś czarną owcą rodziny.
Zatem można powiedzieć, że ego zawsze podsunie Ci możliwość do zatrzymania i stagnacji w niskowibracyjnych emocjach, bo to zapewnia mu przetrwanie.
Dopiero w momencie wejścia w stan obserwującej świadomości możesz rozpoznać, czy istnieją jakiekolwiek realne zagrożenia dla Twojego przeżycia, w kontekście sprawy, z którą się mierzysz. Oczywiście, w większości sytuacji takiego zagrożenia w ogóle nie ma i wtedy możemy się zorientować, że to my wybraliśmy automatyczną reakcję a nie działanie z poziomu mocy. Co w dalszym etapie daje nam możliwość wybrania już zgodnie z naszym pełym potencjałem, czyli zmianę sposobu działania.
Im częściej wchodzimy w rolę obserwującej Świadomości, tym częściej zaczynamy doświadczać, że mamy moc kierowania swoimi myślami i możemy wybierać jaką wagę nadajemy konkretnej informacji. Dlatego, że przecież każde zdarzenie w swojej naturze jest neutralne i to my nadajemy im jakąś wagę, zgodnie z naszymi wierzeniami.
I tym samym dochodzimy do kluczowego wniosku, który mówi nam o tym, że emocje nie mówią Ci, co masz zrobić, a są informacją i wskaźnikiem, co zrobić warto. Czyli, np. powiedzmy, że jesteś osobą zmagającą się z nałogiem palenia.
Wiesz, że nie jest to dobre dla Twojego zdrowia, może dla Twojego oddechu także. I wiesz, że chciałabyś, chciałbyś to palenie rzucić, ale za każdym razem, kiedy pojawia się sytuacja stresowa, albo jakaś przerwa w pracy to czujesz, że musisz zapalić. Więc pojawia się jakieś odczucie – chęć zaspokojenia chwilowej potrzeby.
Gdy zaczynasz obserwować swój umysł i to, co podsuwa Ci ego, możesz zauważyć, że bliższa twojemu sercu jest potrzeba rzucenia palenia. Ten wymiar w Tobie, gdy po raz kolejny dochodzisz do takiego wniosku, prawdopodobnie powoduje jakąś formę harmonii, spokoju, osadzenia. Po tym rozpoznajemy głos intuicji, że odczucie w ciele jest osadzone i ugruntowane, nie ma takiego rozedrgania, wahania, skoku z jednej idei do drugiej czy nadmiernej analizy.
No więc będąc w roli obserwatora mechanizmów swojego umysłu i wiedząc już że ego uwielbia stosować mechanizm poczucia winy i wstydu, możesz zauważyć, że za każdym razem, kiedy spalisz tego papierosa to właśnie takie emocje wracają. A emocje to informacja neutralna. Gdy podążymy za nią to zatopimy się w tych niskich częstotliwościach i one obejmą nasze istnienie. Gdy jednak pozwolimy aby one przeszły przez nas bez zatrzymywania ich, wtedy mamy szansę zadziałać inaczej następnym razem.
Jak możesz zadziałać? Cóż, możesz np. na przekór ego, kolejnego papierosa zapalić w pełni bez poczucia winy i wstydu. Z nonszalancją. Tym samym przełamując schemat. I co się wtedy zadzieje? Ego z pewnością zdębieje i będzie chciało odwrócić sytuacje, mówiąc Ci, że palenie nie jest dla Ciebie dobre. To da Ci możliwość do świadomej decyzji kolejnym razem, czy sięgasz po papierosa czy jednak obserwujesz tę ping-pongową grę działania z poziomu ograniczających wzorców i wybierasz działanie w zgodzie z głosem serca.
Emocje pomagają nam doprowadzić do uzdrowienia wielu niewspierających wzorców, jeśli tylko dajemy sobie przestrzeń i czas na uważną obserwację siebie.
No i na koniec – jak więc w praktyce korzystać z tego naszego emocjonalnego barometru? To proste. Za każdym razem kiedy jesteś w niskowibracyjnych emocjach, wykonaj te proste kroki.
Po pierwsze – nazwij daną emocję. Zorientuj się, czym ona jest.
Po drugie – zadaj pytanie – jak zboczyłam lub zboczyłem z torów kompletności, co się zadziało. Określ to sobie.
Po trzecie – wypowiedz intencję w skupieniu na swoim sercu, która brzmi – serce, pokaż mi wyższy wymiar miłości związany z tą sytuacją. Co innego mogę zobaczyć. Jaka inna perspektywa może mi się objawić.
I ten krok trzeci polega na pozostaniu w bezruchu, aby ten wyższy wymiar miłości Ci się ukazał.
Może jesteś w związku w którym nie czujesz spełnienia ale trzymają Cię w nim wspomnienia i różne obecne zobowiązania. Niech objawi Ci się wyższy wymiar miłości. Czasem może przedstawiać się jako podjęcie wspólnej pracy nad pogłębieniem tej relacji, czasem będzie się przedstawiał jako pójście swoją drogą, a czasem może Ci się objawić coś, czego kompletnie wcześniej nie brałaś czy nie brałeś pod uwagę.
Ważne w kontekście tego trzeciego kroku jest kilka kwestii. Czasem odpowiedź nie przyjdzie od razu. Więc to pozostanie w bezruchu niekoniecznie oznacza, że masz siedzieć w pozycji medytacyjnej kolejny tydzień. Tu chodzi o to, aby nie próbować naprawiać na siłę dlatego, że ego tego wymaga.
Druga rzecz, to że odpowiedź nie musi być wygodna dla umysłu i radosna dla umysłu. Może być wymagająca emocjonalnie, ale przecież pytamy aby wzrastać a nie aby pozostawać w strefie komfortu.
Trzecia sprawa jest taka, że każdy który podejmiesz będzie dla Ciebie odpowiedni i rozwijający, więc to chyba dobra wiadomość. A czwarta jest taka, że ten emocjonalny barometr ma nam służyć cały czas a nie od święta i tylko w trudnych sytuacjach. Czyli, gdy już podejmiesz jakieś inne działania w kierunku wchodzenia w wyższy wymiar miłości, to sprawdzaj przy tym, co Ci pokazuje wszechświat, przez znaki jakie dostajesz i kolejne odczucia, jakie się pojawiają. Bo dzięki temu masz pewność, że droga jaką obierasz jest zgodna z tym, co mówi Ci serce.
Ponad to też zachęcam się do zdawania się na własne obserwacje i wglądy, aby odkryć co jeszcze jest możliwe i czego jeszcze możesz się nauczyć podążając za tymi trzema prostymi krokami korzystania ze swojego emocjonalnego barometru.
Mam nadzieję, że ten odcinek był dla Ciebie pomocny i nauczyłaś się i nauczyłeś czegoś nowego. Jeśli tak, będzie mi bardzo miło gdy go udostępnisz, bo dzięki temu Twoi znajomi też mają szansę na poszerzenie świadomości o sobie.
Pozdrawiam i do usłyszenia w kolejnych odcinkach podcastu wysokie wibracje.
Emocjonalny barometr: o czym jest odcinek #83?
Ten odcinek Honorata nazywa prostą instrukcją obsługi emocji, a emocjonalny barometr jest w nim główną metaforą. Wychodzi od pytania, które zadaje sobie wiele kobiet: skoro emocje są prawdziwe, to dlaczego po zrobieniu tego, co czuję, często czuję się jeszcze gorzej? Odpowiedź tkwi w tym, jak czytamy wskazania naszego wewnętrznego przyrządu.
Emocjonalny barometr działa jak ten pogodowy: nie zmienia ciśnienia, tylko je pokazuje. Honorata używa też porównania do wskaźnika paliwa w samochodzie. Gdy wskazówka zbliża się do zera, to znak, że czas odbudować zasoby. Nie jest to wyrok ani powód do wstydu, tylko informacja, z której możesz skorzystać.
Jak działa emocjonalny barometr?
Punkt wyjścia z odcinka brzmi tak: emocje są zawsze prawdziwe i są najlepszym źródłem wiedzy o Tobie. Emocje wysoko wibracyjne, takie jak radość, spokój czy wdzięczność, potwierdzają, że jesteś na torach poczucia jedności i kompletności. Emocje nisko wibracyjne, takie jak wstyd, lęk czy złość, pokazują, że z tej drogi zboczyłaś.
Ważne jest to, czego emocjonalny barometr nie robi. Nie mówi Ci, co masz zrobić. Pokazuje, co warto zrobić. Honorata porównuje to do bólu ręki przy ogniu: ciało informuje, że coś Ci szkodzi, a Ty decydujesz, by cofnąć dłoń. Trudna emocja działa podobnie. Informuje, że w tej chwili myślisz o sobie źle i odgrywasz stary wzorzec z podświadomości.
Największy błąd w czytaniu emocji
Wyobraź sobie, że popełniasz gafę i czujesz się głupio. Większość z nas traktuje to uczucie jako dowód: „czuję się źle, więc coś w tym jest, znowu mam potwierdzenie, że jestem…”, i tu wstawiamy swój ulubiony przymiotnik. Honorata nazywa to największym błędem w korzystaniu z emocji.
Emocjonalny barometr pokazuje wtedy coś zupełnie innego. Pokazuje, że kiedyś uwierzyłaś, że jest z Tobą coś nie tak, a dzisiejsza sytuacja daje Ci szansę zauważyć, że ten wzorzec Ci nie służy. Różnica jest subtelna, ale zmienia wszystko: emocja przestaje być oceną Ciebie, a staje się drogowskazem.

Emocjonalny barometr a ego: rola wstydu i poczucia winy
W odcinku sporo miejsca zajmuje ego, opisane jako aktywność umysłu, której zadaniem jest zapewnić Ci przetrwanie jak najwyżej w hierarchii społecznej. Ego przekonuje, że z każdą emocją trzeba natychmiast coś zrobić. Jego ulubione narzędzia to wstyd i poczucie winy.
Honorata pokazuje to na przykładzie: gdy odnosisz sukces, ego podsuwa poczucie winy, bo jak śmiesz mieć lepiej niż rodzina. Gdy nie realizujesz pasji, ego używa tych samych emocji, żebyś poczuła się czarną owcą. Emocjonalny barometr pozwala zauważyć ten mechanizm. Kiedy wchodzisz w rolę obserwatorki, widzisz, że w większości sytuacji nie ma realnego zagrożenia, a reakcja była automatyczna.
Ćwiczenie: emocjonalny barometr w 3 krokach
Na koniec odcinka Honorata daje bardzo konkretną instrukcję, dzięki której emocjonalny barometr staje się narzędziem na co dzień. Używaj jej za każdym razem, gdy czujesz nisko wibracyjną emocję:
- Nazwij emocję. Zatrzymaj się i określ, co dokładnie czujesz: złość, wstyd, smutek, lęk?
- Zapytaj, co się wydarzyło. Jak zboczyłam z torów kompletności? Co mnie z nich wytrąciło?
- Wypowiedz intencję, skupiając się na sercu: „Serce, pokaż mi wyższy wymiar miłości związany z tą sytuacją. Co innego mogę zobaczyć?”
- Pozostań w bezruchu. Nie naprawiaj niczego na siłę. Pozwól, by odpowiedź przyszła.
- Obserwuj, co pojawia się później: odczucia, znaki, myśli. To nimi emocjonalny barometr potwierdza, czy idziesz drogą zgodną z sercem.
Kroki 4 i 5 wynikają z uwag, które Honorata dodaje do trzeciego kroku. Wydzieliłyśmy je, żeby emocjonalny barometr łatwiej było zapamiętać. Rdzeniem są trzy pierwsze: nazwanie, pytanie i intencja skierowana do serca.
4 rzeczy, o których warto pamiętać przy trzecim kroku
Honorata zwraca uwagę na kilka spraw, które sprawiają, że emocjonalny barometr działa w praktyce, a nie tylko w teorii:
- Odpowiedź może nie przyjść od razu. Bezruch nie oznacza tygodnia w pozycji medytacyjnej, tylko rezygnację z naprawiania na siłę.
- Odpowiedź nie musi być wygodna. Może być wymagająca emocjonalnie, bo pytasz po to, żeby wzrastać.
- Każda decyzja, którą podejmiesz, będzie dla Ciebie rozwijająca. To uspokaja lęk przed pomyłką.
- Barometr działa codziennie, nie od święta. Sprawdzaj go także wtedy, gdy wszystko idzie dobrze.
Przykład z odcinka dotyczy związku, w którym brakuje spełnienia, a trzymają w nim wspomnienia i zobowiązania. Wyższy wymiar miłości może się okazać wspólną pracą nad relacją, rozstaniem albo czymś, czego wcześniej w ogóle nie brałaś pod uwagę.

Czego unikać, gdy korzystasz z barometru emocji?
Nie traktuj emocji jak rozkazu. Ego chce, żebyś natychmiast zareagowała, a emocjonalny barometr zaprasza do pauzy. Nie oceniaj też siebie za to, co czujesz. Ocena dokłada kolejną warstwę wstydu, czyli dokładnie to, czym ego się karmi.
Uważaj również na tłumienie, bo zablokowany emocjonalny barometr przestaje cokolwiek pokazywać. Honorata mówi, że gdy pozwalasz emocji przejść przez Ciebie bez zatrzymywania, masz szansę zadziałać inaczej następnym razem. Gdy ją blokujesz albo w niej toniesz, zostajesz w niskich częstotliwościach. Jeśli trudne emocje są z Tobą od dawna i przytłaczają codzienność, sięgnij po wsparcie psychologa lub psychoterapeuty. W sprawach zdrowia, także przy nałogach, skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą.
Emocjonalny barometr: najczęstsze pytania
Czym jest emocjonalny barometr?
Emocjonalny barometr to sposób odczytywania emocji jako informacji o tym, czy jesteś w zgodzie ze sobą. Emocje przyjemne pokazują, że jesteś na swojej drodze, a trudne, że z niej zboczyłaś. Barometr nie mówi, co masz zrobić, tylko podpowiada, na co warto zwrócić uwagę. Takie podejście Honorata opisuje w odcinku #83 podcastu Wysokie Wibracje.
Czy emocje zawsze mówią prawdę?
Według odcinka emocje są zawsze prawdziwe, ale nie zawsze mówią prawdę o Tobie. Mówią prawdę o tym, co w danej chwili myślisz o sobie i jaki wzorzec się uruchomił. Jeśli czujesz się głupio po gafie, emocja nie dowodzi, że jesteś głupia. Pokazuje, że odgrywasz stare przekonanie, które możesz teraz zauważyć i zmienić.
Jak odróżnić głos ego od głosu serca?
Głos ego jest rozedrgany, pospieszny i często przynosi wstyd lub poczucie winy. Skacze od jednej myśli do drugiej i każe działać natychmiast. Głos serca, czyli intuicji, daje odczucie osadzenia, spokoju i harmonii, nawet gdy prowadzi do trudnej decyzji. Emocjonalny barometr pomaga zauważyć tę różnicę, gdy zatrzymujesz się i obserwujesz.
Jak często korzystać z barometru emocji?
Najlepiej codziennie. Honorata podkreśla, że emocjonalny barometr ma służyć cały czas, a nie tylko w kryzysie. Możesz sprawdzać go rano, pytając, jak się czujesz, i wieczorem, gdy podsumowujesz dzień. Im częściej z niego korzystasz, tym szybciej zauważasz moment, w którym wskazówka zaczyna spadać, i tym łatwiej wrócić do równowagi.
Posłuchaj odcinka i pracuj z emocjami dalej
Cały odcinek #83 znajdziesz w odtwarzaczu wyżej, razem z przykładem pracy z nałogiem palenia i innymi porównaniami Honoraty. Jeśli chcesz pogłębić temat, przeczytaj, jak rozpoznać, co mówią Ci Twoje emocje, i sprawdź, jak uwolnić trudne emocje bez tłumienia. Więcej o mechanizmie, który przejmuje stery, znajdziesz we wpisie czym jest ego. Psychologiczną definicję emocji podaje polska Wikipedia.
Zostaw komentarz
Podziel się swoją refleksją po tym odcinku.